Rozdział 2

*Perspektywa Abigail*

Weszliśmy cali uśmiechnięci do wana. Nareszcie koniec trasy! Odpoczniemy w końcu, a zwłaszcza chłopaki, widać, że są strasznie zmęczeni trasą po całej Europie.
Postanowiliśmy, że dzisiaj wszyscy będziemy spać u mnie i Chris'a, zrobimy sobie pidżama party.
Po kilkunastu godzinach lotu w końcu dotarliśmy na miejsce. Jak ja tęskniłam bardzo za domem. Wyciągnęliśmy śpiwory i rozłożyliśmy je w salonie zajadając chipsy, popcorn, pizzę oraz pijąc colę czy też alkohol. Ja z Chris'em i Ricky'm nie piliśmy bo źle nam się to kojarzyło, a Horror postanowił czuwać nad resztą i pilnować, żeby żadnemu z nim nie odpierdoliło.

Wszyscy się bardzo dobrze bawili, o dziwo ja też! Nie jestem zbytnio towarzyską osobą, ale dzięki chłopakom bardziej się otworzyłam, z czego Chris był bardzo zadowolony. W sumie ja też, może to będzie czas zmian. Przez jakieś dwie godziny graliśmy w butelkę i ponownie wypadło na mnie.
- Z kim się po raz pierwszy całowałaś? - zapytał Josh, a my z Chris'em wybuchnęliśmy śmiechem.
- Ah... wspomnienia - uśmiechnęłam się do siebie. - Pamiętacie jak byliście supportem Black Veil Brides w 2010 roku? - przytaknęli. - Przed koncertem w Nashville gadałam z Ashley'em i mu wyznałam, że jestem jego wielką fanką i bardzo bym chciała go pocałować, a on bez słowa wepchnął mi język do gardła co bardzo mi się spodobało. Więcej już się z nikim nie całowałam - najpierw wszyscy zamilkli, ale po chwili w całym pokoju było słychać śmiechy.
- Serio? - Ricky nie umiał w to uwierzyć.
- Na początku sam nie umiałem w to uwierzyć dopóki Jake mi zdjęcia nie pokazał - mówił próbując powstrzymać śmiech co kiepsko mu wychodziło.
- I przez 4 lata w ogóle się z nikim nie całowałaś? - głos zabrał Ghost.
- Nie było z kim - wzruszyłam ramionami.
- Mamy tu ochotnika! - Chris wskazał na Horrora, a ten się lekko zarumienił. Jakie to słodkie, cudowny z niego przyjaciel.
- Eeee...To znaczy, ah nie ważne - zakrył twarz włosami.
- Ej no nie wstydź się - czochram mu włosy - Przecież to nic takiego - uśmiechnęłam się do niego i przytuliłam do siebie. On natomiast nic więcej nie powiedział tylko wtulił się we mnie.
- Jaka z was urocza parka! - Ryan zrobił nam zdjęcie, a Olson zrobił się jeszcze bardziej czerwony.
- Eh Rich, co jest? - spojrzałam na niego.
- Nic, nic - wyrwał się z moich ramion i poszedł w stronę łazienki, a Chris za nim. Nie wiem o co chodzi. Powiedziałam coś nie tak?

*Perspektywa Ricky'ego*

Zabije, no kurwa zabije Ryana. Jeszcze trochę i bym się wygadał. Mogłem jednak zostać u siebie w domu i pisać piosenki, ale te ciepłe ramiona Abbie, które mnie obejmowały, mogłem tak w nich trwać cały czas. Kurde no kocham ją. Przyjaźnimy się tyle czasu, a ja nadal jej tego nie powiedziałem. Idiota ze mnie i tchórz. Obmyjem twarz lodowatą wodą i oparłem się rękami o umywalkę myśląc o tym wszystkim co się wydarzyło, do czasu aż nie usłyszałem pukania do drzwi, nie chciałem z nikim gadać.
- Ricky! Wiem, że tam jesteś. Proszę cię otwórz - to był Chris. Mam nadzieję, że jest sam. Otworzyłem mu, a on wszedł i zamknął za sobą drzwi.
- Stary co się dzieje? - położył mi dłoń na ramieniu.
- Nic, wszystko w porządku - odgarnąłem swoje włosy.
- Nie kłam, wiem, że coś się stało. Powiedz, przecież jesteśmy przyjaciółmi, możemy sobie ufać - spojrzał mi w oczy. Dobra, mam już dość życia w tajemnicy.
- Obiecujesz, że nikomu nie powiesz? A zwłaszcza chłopakom. To ma być między mną, a tobą.
- Obiecuję brachu - przyłożył rękę do serca.
- Eh... No bo chodzi o to, że... Jestem zakochany - wydusiłem to w końcu z siebie po pięciu latach.
- To świetnie! Kim jest ta szczęściara chłopie? - poklepał mnie po ramieniu uśmiechając się szeroko, za to ja popatrzałem na niego znacząco. - Chyba nie mówisz, że to moja malutka Abigail? - rozszerzył oczy.
- Tak Chris, to ona - ukryłem twarz w dłoniach.
- Nie żartujesz - stwierdził - Jak długo? - zapytał.
- Od początku - uśmiechnąłem się na wspomnienie dnia, kiedy dołączyłem do zespołu i poznałem małą. Średniej wysokości szatynka z dużymi, cudnymi niebieskimi oczami oraz bardzo lekkim makijażem, a teraz dojrzała piękna kobieta z czerwonymi do pasa włosami, mocnym make up'em i piercingiem. Wrażliwa bardzo, czuła, nieśmiała, trochę odizolowana od społeczeństwa, ufa kilku osobom, ale najbardziej Chris'owi i mnie.
- Kochasz ją, prawda? - spojrzał ma mnie.
- Jak nikogo innego na świecie - powiedziałem szczerze.
- Ufam ci Ricky i wiem, że jej nie skrzywdzisz. Kiedy mnie nie będzie przy niej, opiekuj się nią dobrze - uśmiechnął się lekko.
- Masz to jak w banku. Nie martw się, będzie w dobrych rękach - odwzajemniłem uśmiech.

*Perspektywa Abigail*

Chłopakom skończył się alkohol, brat i Horror gdzieś poszli, a jako, że tylko ja byłam trzeźwa to poszłam im kupić. Zbliżałam się do pobliskiego monopolowego, aż ktoś zasłonił mi usta i zaprowadził w jakąś ciemną uliczkę, nie mogłam krzyczeć, a kiedy próbowałam się wyrwać, ale za każdym razem dostałam pięścią w brzuch, czy też inną część ciała. Rzucił mnie na ziemie i zaczął rozbierać, nie mogłam się ruszać, umiałam tylko płakać. Na nic więcej mnie nie było stać, tylko na łzy.
Ściągnął ze mnie wszystko i przeszedł od razu do rzeczy. Czułam się w tym momencie jak dziwka. Jak nic nie warta lalka, którą właśnie ktoś się świetnie bawi. Krzyczałam z bólu, a on robił to coraz agresywniej. Widziałam kałużę krwi, a na jego ustach szyderczy uśmiech.
Po pewnym czasie przestał, ubrał się i uciekł, a ja zostałam sama naga we własnej krwi.

*Perspektywa Chris'a*

Wyszliśmy z Ricky'm z łazienki i poszliśmy do chłopaków, ale kogoś brakowało. Nie było z nimi Abbie.
- Gdzie moja siostra?! - prawie krzyknąłem.
- Poszła po alkohol dla nas - powiedział już wstawiony Angelo.
- Idioci! Jest druga w nocy! O tej porze łażą jakieś podejrzane typy! Mogło się jej coś stać! - szybko wziąłem kurtkę i wybiegłem z domu udając się do najbliższego całodobowego sklepu monopolowego, Olson pobiegł za mną.
Szukaliśmy jej wszędzie, ale bez skutku. Po chwili zajrzeliśmy w jakiś ciemny kąt, leżało tam coś. Podeszliśmy bliżej, a tam zobaczyliśmy Abbie, moją malutką niewinną Abbie całą we krwi, nagą, zgwałcona. Zabiję tego, kto jej to zrobił.
-------------------------------------
Na początek ten rozdział dedykuje ukochanemu anonimkowi z aska, który bardzo chciał rozdział :*
Namieszałam bardzo, prawda? Jednak mam nadzieję, że podobało wam się i pojawią się parę miłych komentarzy, ale jeśli coś nie przypadło do gustu to oczywiście piszcie :3 Chętnie poczytam wasze oceny ;)
To chyba tyle :D Do zobaczenia w następnym rozdziale kochani ♥†♥